X
تبلیغات
حرف های ناگفته دلم
حرف های ناگفته دلم



ضرب المثل های خدایی

خدا از دهانت بشنود                                                                   .what GOD wills,no frost kils.

با خدا باش و پادشاهی کن,بی خدا باش و هر چه خواهی کن.                   have GOD and have all.

خدا بزرگ است.                                                                                        we may still hope.

خدا به آدم چشم داده.                                                                              seeing is believing.

خدا به آدم گدا,نه عروسی بده نه عزا.                                GOD sends a curst cow short horns.

خدا این چشم رو به اون چشم محتاج نکنه.          no man knows thw weight of another,s burden.

خدا این دست رو به اون دست محتاج نکنه.                                              every man for himself.

خدا برف را به قدر بام می دهد.                                                         much wealth,much care.

خدا پنج انگشت رو مثل هم خلق نکرده. one man may steal a horse,while another man not look      over a hedge

از خدا که پنهان نیست,از بنده خدا چه پنهان.                                                          -trust will out.

خدا جای حق نشسته.                                                       a man can do no more than he can.

خدا خر را شناخت که شاخش نداد.                          if the cat had wings she,d chock all the birds                      .

هر چه خدا خواست همان می شود/هر چه دلم خواست نه آن می شود.                                     what GOD wills,no frost kills. .

خدا درد را به اندازه طاقت می دهد.                                           GOD shapes back for the byrden.

خدا اگر بخواهد از نر هم میدهد                                . whom GOD loves,his bitch brings froth pigs               .

خدا با زنبیل پایین نمی اندازد.                                           no bees,no honey.no work, no money.

خدا به قدر قلب هر کسی می دهد.                                               to the pure all things are pure.

                                  برام دعا کنید خدا همیشه دوستم داشته باشه و بهم کمک کنه.


چهارشنبه چهاردهم بهمن 1388 |

 

بهونه های رنگی

 

امروز دیگه دلم حسابی از دست بهونه های رنگ و وارنگ چشمات خسته شده بود.

نشست یک گوشه و با خودش خلوت کرده بود,با خودش تصمیم گرفت سنگ بشه,آره یک دل سنگی.سنگ و  بی احساس.رفت و بین سنگ ها زندگی کرد,ولی بعد از چند

روز می دونی چی شد؟ عاشق یک سنگ دیگه شد   !!

 تصمیم گرفت بره و پیش ابر ها زندگی کنه.رفت اون بالا,توی دل آسمون .ولی می دونی چی شد؟

نتوانست تنهایی رو تحمل کنه و تمام راه آسمون تا زمین رو به دنبال قطره بارونی که قرار بود روی لبهای تو فرود بیاد دوید!

 

تصمیم گرفت بره و پیش خورشید بمونه.ولی انقدر دلم شیطون بود که هر روز سوار بر اشعه خورشید می شد و از کنار پنجره اتاقت چشمات رو نوازش می کرد تا

بیدار بشی.

 

رفت و یار درخت شد.ولی اونجا هم دوام نیاورد.از غصه دوری دستات زرد شد و زیر پای عابر ها خاک شد.

 

رفت و چند روزی مهمون ماه شد.ولی اونجا هم روی تمام پستی بلندی های ماه به دنبال ردپایی از نگاه تو می گشت.

 

رفت و پیش گل ها زندگی کرد.ولی توی اون باغ قشنگ هر روز قشنگ ترین گل هل رو به یاد چشمات می چید.باغبون اونو از باغ هم بیرون کرد.

 

می دونی آخرش چی شد؟

 برگشت پیش خودم و گفت می خواد فقط دل من باشه و عاشق چشمهای تو.

پس دل شد و شیفته دل عاشق تو.


یکشنبه دوازدهم مهر 1388 |

 

چرا تنهاییم؟

اگه دست من به تنهایی رسید اونو از خاطره ها خط می زنم

مشکل همه ما آدمها این است.

اون روزی که خدا توی بهشت تمام بنده هاش رو صدا کرده بود و داشت صفاتشون رو به وجودشون وصله می کرد ,

حرص و طمع از همون اول خودش رو توی جیب همه ما آدمها جا کرد.

ما هم شروع کردیم به حرص زدن,مشت مشت صفت های خوب و بد را با حرص و طمع برای خودمون برداشتیم,بدون اینکه بدونیم چی داریم بر می داریم.

توی اون غوغا,تنهایی(صفت تنهایی) ساکت و آبی یک گوشه نشسته بود,خدا تنهایی رو فقط برای خودش آفریده بود,چون فقط اون یکتا وتنهاست.

ولی ما آدمهای حریص تیکه تیکه از وجود تنهای رو یواشکی برای خودمون برداشتیم و فکر کردیم صفت قشنگ و ساکتی برداشتیم.

حالا بعد از سالها که داریم روی این زمین خاکی زندگی می کنیم,هر وقت تنها میشیم غصه می خوریم, ولی یادمون نمی یاد که این انتخاب خودمون بوده.آخه همه صفت ها که مال ما نبود.

ما تنها شدیم,ولی هیچکس باور نمی کنه به خاطر حرص و طمع خودش تنها شده,

ولی تو بدون چرا تنهایی.

شاید این بار هم به خاطر توقع زیادت تنها شدی, یک کم فکر کن.


دوشنبه نهم شهریور 1388 |

 

به تو بگویم کیستم؟

 

بی سر و سامان تر از همیشه باز به دنبال پریشانی می گشتم.به دنبال ویران شدنی آنی.به دنبال خوب ترین حادثه زندگیم.به دنبال تو می گشتم.

نگاهم کردی نفسهایم به شماره افتاد.روی از من گردانندی مردم.صدایم زدی ویران شدم.مرا بوسیدی عاشق تر شدم دیوانه تر از قبل.تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com

آهنگ باران شامگاه دلم -ریحان گاستان وجودم- زورق طلایی ساحل نگاهم -نگاهم کردی صدایم زدی مرا بوسیدی به آه غریب دلم محبت کردی ولی چرا پرسیدی که من کیستم؟

چرا تنها سوالی را که نمی توانم به تو پاسخ گویم از من پرسیدی؟

من که حتی اگر ماهی شوم به چشمان دریا التماس می کنم که رهایم کنند تا تو در آغوشت مرا بمیرانی.

من که حتی اگر زمستان شوم با دلت شکوفه تقسییم می کنم.

من که اگر مسافر شوم تنها مسافر شهر نگاه توام.

من که اگر بهانه شوم تنها بهانه ام دوری چشمان توست.

اگر موج شوم به ساحل عشقت پا می گذارم.

من که اگر شیشه شوم در کوچه های خالی از قدم های تو ترک می خورم.

من که حتی اگر زندانی شوم در حصار عشق تو جان می بازم.

من گه حتی اگر تشنه شوم می آیم تا تو عطش سال های دوریت را با شراب عشقت از من بگیری.

من به تو بگویم کیستم؟

بگویم ماهی ام؟زمستانم؟مسافرم؟بهانه ام؟.......

پس بگذار بگویم عاشق زنگ   صدایت شیفته طرز نگاهت    کشته رنگ چشمانت هستم.پس من هم نگاهت می کنم تا نفسهایت به شماره افتد.ویرانت می کنم با ناز نگاهم و می بوسمت چون

                                           دوستت دارم.

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com


یکشنبه یازدهم مرداد 1388 |

 

عیدتان مبارک.

تولد امام حسین (ع).حضرت ابوالفضل(ع) و امام سجاد (ع) را تبریک می گویم.

اسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.irاسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       www.bahar20.sub.ir

دوشنبه پنجم مرداد 1388 |

 

تورو خدا تا آخرش بخوان!!!!!!!

اون شبی که با هم دعوامون شد ,هر کاری کردم دلم خوابش نمی برد,آخه طفلکی به تو عادت کرده بود.دیدم خوابم نمی بره ,گفتم بذار واست نامه بنویسم.شروع کردم به نوشتن.خیلی از دستت عصبانی بودم.نوشتم:

آخه خیال کردی کی هستی؟خیال کردی اگه بری دلم مثل یک ماهی که از دریا انداختنش بیرون,توی باور شنی ساحل میمیره؟

خیال کردی اگه یک روز نباشی شهر دلم از سکوت ویران میشه؟

فکر کردی اگه نباشی شادابی گل نیلوفر کم میشه یا خیال کردی انقدر مهم و دوست داشتنی هستی که تنها بهونم برای زندگی دیدن چشمهای تو؟

نکنه فکر کردی توو دریای عشقت من فقط یک قطره ام و توو شعر زندگیت من فقط یک نقطه از الفبا هستم؟

نکنه خیال کردی اگه نباشی عشق افسرده میشه؟

نکنه خیال کردی اگه پیشم نباشی تمام گلهای شب بو رنگشون می پره و برگاشون رو فدات می کنن تا برگردی؟

شاید فکر می کنی انقدر دوستت دارم که اگه یک روز دستات رو نگیرم ,دستانم از سرمای بی تو بودن میمیرن؟

یا شایدم فکر می کنی انقدر عزیزی که اگر نباشی قافیه تمام شعرهام جاشون رو گم میکنن؟

            این جاهای نامه که رسیدم خوابم برد.تو صبح نامه رو دیدی و برای همیشه از پیش دلم رفتی.ولی ای کاش می دونستی که قبل از خوابیدن جمله آخر نامه جا مونده بود,کاش می دونستی می خواستم آخر نامه بنویسم :

                                 تمام فکر و خیالاتت درست عزیزم,توررو خدا برگرد,دوستت دارم

کاش آخر نامه رو خوانده بودی.

                                           حالا که آخرش رو می دونی برگرد.

 

 


جمعه بیست و ششم تیر 1388 |

 

اجازه هست عشق من؟

در تمام این سال ها که دلم معنای روشن عشق را حس می کرد,هر وقت دلم هوای یک همنفس به سرش میزد,هر وقت دیگه نمی تونست دوری و تنهایی رو تاب بیاره,می اومد سراغ تنها یار غارش,یعنی دفتر شعرم.

هر چی دلش می خواست برای دفتر می گفت و قلم هم تا جایی که اشک امونش می داد ,می نوشت.هر بار قلم ازم می پرسید:آخه اینارو برای کی می نویسی؟و هر بار می گفتم : فقط برای دل خودم.

ولی این بار..........

وقتی میخواستم شروع کنم به نوشتن,انقدر اسم قشنگ تو توی ذهنم تکرار شده بود که حتی نفس هام هم عطر و بوی تورو گرفته بودن,به خاطر همین قلم فهمید که...................

آره,این بار برای نوشتن یک بهونه داشتم,یک بهونه قشنگ و دوست داشتنی.

هر چی می خواستم بنویسم,قلم راه نمی رفت,آخرش باهاش دعوام شد,می دونی چی می گفت؟

قلمم می گفت:تا حالا هر چی می خواستی بنویسی فقط واسه دلت بود ولی الان دلت دیگه اینجا نیست.

خوب که نگاه کردم دیدم راست میگه,جای دلم خالی بود,دلمو پیش تو جا گذاشته بودم.

قلمم می گفت:اگر میخواهی برای قشنگ ترین بهونه زندگیت چیزی بنویسی باید اول ازش اجازه بگیری.

پس حالا می خوام ازت اجازه بگیرم.راستی مهربون

              اجازه هست بشم فدات ؟

                  اجازه هست توو دفترم اثر بذاره خنده هات؟

                     اجازه هست نگاه تو, بهونه دلم بشه؟

                         تا تو به من نگاه کنی,دلم خراب تو بشه؟

                                                                       اجازه هست توو دفترم تام قشنگ تو بیاد؟

                                                                            ستاره دلم میشی واسه شبای بی چراغ      اجازه هست توو دفترم بگم چقدر دوستت دارم؟

        بگم اگه یک روز بری دیگه دووم نمیارم؟

                                                                 اجازه هست که اسم تو مرکب نامه هام بشه؟

                                                                      دوات این نوشته هام ناز توو خنده هات بشه؟

    اجازه هست با فکر تو توو دفتر عشق بازی کنم؟

       برم تا اوج آسمون,عشقمو نقاشی کنم؟

                                                                 اجازه هست رو موج آب حباب عشق رو بکشم؟

                                                                        بعدش واسه خندیدنت ناز نگاتو بکشم؟

     اجازه هست به دل بگم دیگه یک یار خوب داره؟

      بگم به جز توو فکر تو,هیچ جایی پاشو نذاره

                                                                     اجازه هست خیال کنم تا آخرش مال منی؟

                                                                          خیال کنم با رفتنت قلب منو نمی شکنی؟


جمعه بیست و ششم تیر 1388 |

 

به نام تنها پناه آشفتگان دیار سرنوشت

دردم را با که بگویم

خواستم به نسیم بگویم ,سرگرم چمن بود.

خواستم به رود بگویم ,دریا را نوازش می کرد.

خواستم به شاپرک بگویم ,گل را ستایش می کرد.

خواستم به کبوتر بگویم,رنگ قرمز چشمانش خبر از درد درون خودش می گفت.

به شقایق گفتم,اخم کرد.

به باد گفتم,قهر کرد.

به ابر گفتم,بارید.

خدایا

با تو می گویم دردم را,

تویی که با آفرینشم به خود تبریک گفتی

پس بیا

بیا و تو گوش کن به زخمهای دلم.

به که بگویم دوستش دارم.


یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 |

 

به نام خدایی که بعد از واپسین لحظات حضور گرم خورشید بر بام بلند دنیا جرعه ای مهتاب را در باده عشق می ریزد تا مهتاب حریرش را بر تن شب بکشد و بعد از آن اجازه دوره کردن سکوت و آرامش را در سایه ارغوانی چشمان شب به انسان می دهد.

و دوباره در صبحدم با طلوع ناز خورشید بوسه شبنم را بر لبان برگ گل سرخ می نشاند و فرصت شکفتن دوباره را به گلهای قالی هم میدهد ,می نویسم تا شاید بفهمی چقدر دوستت دارم.dooset daram


شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 |

 

یا حسین(ع)

نمی دونم از کجا شروع کنم ,آخه شما انقدر پاک و معصومی, که دل داغ خورده شقایق روی گنبد نگاهت آروم می گیره.اومدم تا دل داغونم رو آروم کنی.

انقدر بزرگ و مظلومی که آب تا ابد شرمسار لبهاتون.اومدم تا اگه لایق باشم تمام اشک هام رو فدای نگاهتون کنم.

انقدر پاک و مهربونی که هر دل خاکی و اسیر مشکلات میگه یا حسین(ع) و بعد با خودش میگه دیگه کارم درست شد.یا حسین (ع) ,اومدم تا کارم درست کنی.

اومدم بگم که روی دل همه ما حک شده ((حسینیم)).

اومدم بگم توی ظهر عاشقی به یاد ما هم باش.

اومدم بگم..............

خلاصه اومدم بگم:

                                                یا حسین(ع)


چهارشنبه بیست و پنجم دی 1387 |

 


گالری عکس بازیگران سینما

کتابخانه الکترونیکی

قالب وبلاگ

گرافیک کامپیوتری opengl